"Renklere ihtiyacim var".  

Sabah kalktigimda aklimdaki dusunce buydu, bu fotograf aklima geldi direkt. Paris'te Sacre Cour kilisesine cikarken cekmistim bu fotografi.  

Dun gece Italya'nin daglari ile gollerine ozel cikmis bir gezi dergisini okurken uyuyakalmastim. Sabahleyin uyanir uyanmaz onceki gezilerde cektigim bir fotografin aklima gelmesine sasirmamak gerek :) Italya aklimin ucundan gecmiyordu hic, ama simdi o dergideki karelerden birinde olmak icin neler vermem. 

Muze gezmeyi sevmiyorum ben. bunu soyledigimde bana direkt o 5 numarali "Iyyy, cahil seni" bakislarini yoneltiyor insanlar. Sevmiyorum, ilk defa gittigim bir sehirde neden sehrin sokaklarinda kendimi kaybedip, o sehri kesfetmek varken, muzenin birine girip kendimi iceri hapsedeyim ki? Ya da ne bileyim, gezebilecek kadar bos vaktim oldugunda gider dagi, denizi, golu bol olan bir yerde dolanirim. O dergideki mekanlar gibi. Bu tip aktiviteler icimi daha cok aciyor, mutlu ediyor beni. 

Bu arada, 3 gundur asagidaki klibe takilmis durumdayim;

Alexander Rybak'in ne kendi sesini, ne de enstrumaninin sesini seviyorum. Rahatsiz edici. Ama klip de bir o kadar buyuluyor beni. O ne guzel mekanlardir oyle?  

Fotograf makinemi kapip, umarsizca gezmek istiyorum, luften :)

30 yasimda ilk 20'lik disimi cikariyorum sanirim. 3 gundur yuzumun sol tarafi kopuyor. Nikotin bagimlilarinin tutun cignemesi misali, karanfil azgimdan eksik olmuyor. Hakikaten, uyusturuyormus ama.

2 saat sonra Japonca dersim var, odevimi yapmadim hala. Ben fark etmeden Kanji'lere gecmisiz, bugun ilk Kanji dersi olacak. Heyecanliyim bu konuda. Kanji buyuleyici geliyor bana.